Esta luz, este fuego que devora,
este paisaje gris que me rodea,
este dolor por una sola idea,
esta angustia de cielo, mundo y hora,
este llanto de sangre que decora
lira sin pulso ya, lúbrica tea,
este peso del mar que me golpea,
este alacrán que por mi pecho mora,
son guirnalda de amor, cama de herido,
donde sin sueño, sueño tu presencia
entre las ruinas de mi pecho hundido.
Y aunque busco la cumbre de prudencia
me da tu corazón valle tendido
con cicuta y pasión de amarga ciencia.
- Federico García Lorca, Sonetos de amor oscuro
mardi 29 juillet 2008
dimanche 27 juillet 2008
Επιγράμμα - Archilochus
ἀσπίδι μὲν Σαϊων τις ἀγάλλεται, ἣν παρα θάμνῳ,
ἒντος ἀμώμητον, κάλλιπον οὐκ ἐθέλων.
αὐτὸν δ'ἐξεσάωσα. τί μοι μέλει ἀσπὶς ἐκείνη;
ἐρρέτω. ἐξαῦτις κτήσομαι οὐ κακίω.
- Archilochus
ἒντος ἀμώμητον, κάλλιπον οὐκ ἐθέλων.
αὐτὸν δ'ἐξεσάωσα. τί μοι μέλει ἀσπὶς ἐκείνη;
ἐρρέτω. ἐξαῦτις κτήσομαι οὐ κακίω.
- Archilochus
Inscription à :
Commentaires (Atom)
